زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ظهور تصدیقی





ظهور بیان‌گر مراد استعمالی یا جدّی متکلم را ظهور تصدیقی می‌گویند.


۱ - تعریف



ظهور تصدیقی، ظهوری است که مراد استعمالی یا جدی گوینده سخن را آشکار می‌کند.

۲ - انواع ظهور در کلام



هر کلامی دارای سه ظهور است:
۱ ظهور تصوری :به معنای انسباق یک معنا به ذهن مخاطب، که از وضع نشأت گرفته و اراده متکلم در انعقاد آن دخالت ندارد.
۲ ظهور تصدیقی اولی:به معنای ظهور حال متکلم بر خطور دادن و احضار معنا به وسیله لفظ در ذهن مخاطب .
۳ ظهور تصدیقی ثانوی:به معنای تعلق اراده جدی متکلم به معنایی که به ذهن مخاطب، خطور کرده است.
بنابراین، ظهور تصدیقی بر دو قسم است:قسم اول بر مراد استعمالی متکلم و قسم دوم بر مراد جدّی وی دلالت می‌کند.
مرحوم " مظفر " تقسیم ظهور تصدیقی را به اولی و ثانوی نمی‌پذیرد.
[۲] ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ج۲، ص۱۵۳.
[۶] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص۲۸۱.
[۸] حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۷۲۴.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۲، ص۱۳۵.    
۲. ↑ ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ج۲، ص۱۵۳.
۳. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۸۳.    
۴. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۵۲۹.    
۵. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۷، ص۱۷۴.    
۶. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص۲۸۱.
۷. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۳۰۲.    
۸. ↑ حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۷۲۴.


۴ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظهور تصدیقی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.